Huzur-suzluk!
Atlatamadığım bir sıkıntı içinde bugün içim. Eve geldiğimde gayet keyfim yerinde neşem benimleydi. Bir haftadır orda duran o huzursuzluk yine geldi akşamüstü uğradı. Evler değiştirdim, şehir değiştirdim. Ülke değiştirecektim o şimdilik kaldı buradan devam. Neden bu huzursuzluk. Baksan keyfim yerinde toplama baktığında mutluyum. Keşfediyorum, öğreniyorum, arıyorum buluyorum ama nedenini bulamıyorum. Hep bir valizle yaşamak keyif veriyor ama bir süre sonra ondan da sıkılıyorum. Çağımızın hastalığı tatminsizlik mi oldu yoksa aslında nasıl olduğumuzun kararını artık biz vermiyor muyuz ? Nasılsın diye sorduklarında kötüyüm diyen hiç duymadım ama ben bazen diyorum ki kekremsi. Ya da sığ ya da tatsız. Şuan bunları da hissetmiyorum aslında bildiğin dümdüz can sıkıntısı. Dışarı da çıkmak istemiyorum insan da görmek istemiyorum ama gidince iyi gibi olup sonra ondan da sıkılıyorum. İlginç. Neyse bayadır uzak kaldık seninle de . Tekirdağ güzel keyifli bir şehirmiş. Okulum iyi öğrencilerim çiçek gibi. Arkadaşlar da zamanla gelir gider ev olur sana yuva. Denizi güzel, kültürü bana uygun yaşıyorum dedirtip nefes aldırıyor insana. Yeni evimde giyinme odası yaptım kendime yine yatak odasında giyiniyorum. Orası da dikiş makinelerime kaldı. Hobi odası. Deri dikmeye başladım. Bakalım sıkılmam umuyorum. Hayat şimdilik stabil.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder