Yüreğim artık mücadele etmeyi bıraktığında küstüm sana. Çığlıklarımı duymayıp gülmeye devam ettiğin zaman. Paramparça olurken her şey yüreğim yerinden çıkarken hissetmediğin için isyanım. Yüreğim kanarken sen daha da çok bıçak sapladığın için. Can kırıklarıma bastığımda kanayan yerlerime dokunup kahrolmadığında küstüm. Vazgeçtim.
Sevdiğimi toprağa verdim ben diyen o çığlığı hissetmediğinde anladım kalpsizliğini. Vicdanın olmadığını o zaman anladım. Yüreğim yandığında küstüm sana. Sen beni duymadığında ele verdim kendimi. Hayatım alt üst olurken sakince kalabildiğin için yok oldum. Sen duymadın. Duymadığında vazgeçtim. Küstüm sana. Emeklerime. Helal etmedim hakkımı…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder