Babalar Günü

 

Bugün babalar günü…

Benim için hem çok anlamı olan hem de kalbimde çok derin bir acı bırakan bir gün. Şükür ki konu babam değil. Baba olan bir baba. Yüreğimin bir köşesinde hep babalar gününü kutladığım bir baba. Her zerresine hayran olduğum hayran oldukça sevdiğim sevdikçe güzelleştiğim güzelleştikçe daha çok sevdiğim o adam. Bir babalar gününde gardımı indirip kendimi bıraktığım o gün.

 Hayatımızın geri kalanının ilk günü sanıyorduk o günü. Meğer,  geri kalanından daha özlem dolu daha hüzün dolu kalbimizi paramparça edecek o günlerin başlangıcıymış bilemedik. Böyle olacağını bilsem yine kutlar mıydım? Koşar mıydım sana bütün benliğimle? Biliyorsun zaten cevap vermeme gerek bile yok.

Hayatımın geri kalanının ilk günü her şeyden daha mutlu olduğum gündü o gün. Yeni evimizde yeni hayatımızda yepyeni anılarımız vardı bizim. Yuvamız vardı. Her sabah her akşam her an huzurla doldurduğumuz. Yeri gelip kavgalarımızla inlettiğimiz yeri gelip kahkahalarımızdan dinlettiğimiz. Geri kalan hayatımızın ilk günü çok güzeldi. Bir gün ama bir gün bile pişmanlık duymadığım en güzel hatalarımın ilk günüydü o gün.  Şarkılar tuttum bu gece yine sol gözümde bir damla yaşımla sen aklıma geldikçe akan. Yazmak da yetmiyor bazen. Hala bilirim ki kalbime saplanan ok gibi o gözyaşlarım. Her şey değişti. Ama o babalar günü hala kalbimde.   

Kulağımda Teoman ‘ın Bana Öyle Bakma şarkısı vardı. Sonra eve geldim. Ruh gibiydim. Akşama doğruydu. Düşünmedim bile sadece dedim ki… Babalar günün kutlu olsun.

Babalar günün kutlu olsun her haline hayran olduğum baba.