Acaba gerçekten hiç birşey istemiyor muyuz hayattan? Sadece huzur mu olsun isteriz kalbiminizde ve de hayatımızda. Peki o zaman bunca karmaşa neden? İstedğimizi anlamak, anladığımız şeyin üstüne gitmek, gittiğimiz yerde durmak bu kadar mı zor? Yıllar önce bir kitap okumuştum birinin kendi başına yazdığı özel bir denemeydi. Garip bir deneyimdi benim için onu okumak. Sanki hiç varolmamışım gibiydi. Hayatının sonuna kadar beni hayatında isteyen bir adam neden hiç bundan bahsetmemişti mesela. Köpeği bile varken o hikayede. Ben nerdeydim? Bazı hikayeler mi böyle yoksa aslında yok muyuz? Hepimiz birer hayalden ibaret hikayenin sahneleri miyiz? Her sahnede önceki sahne unutuluyor mu peki bu oyunda? Bir insan bir insanı hiç yokmuş sayabilir mi hayatında? Her insanın ikinci bir şansı var mıdır? İkinci bir hikayesi, ikinci bir hayatı, ikinci bir aşkı olur mu mesela? Bir insan kaç kere aşık olur? Her sabah uyanıp başka yüzlere aşık olabilir miyiz? Zaman su gibi akan bir fizik kuralı aslında. Bir şeyler oluyor ama olmaya devam ederken acaba bizimle bağlantılı o yerde neler yaşanıyor. Kaç kişi bizi düşünüyor. Bizi düşünen insanlarla aynı sahnede miyiz yoksa aynı oyunun farklı odalarında mı? Bana kalırsa aynı sahnede aynı şeyleri paylaşmayan insanlardansa aynı anda birbirini düşünüp konuşan insanlar bu oyunun kahramanı değil mi? Aslında aynı sahneyi onlar hak ediyor. Kaç kişinin aklında siz varsınız şuan? Hayatın akışı içinde kaç kere kaybolup kaç kere kendimizi buluyoruz. Bir insan var gözlerinde kaybolup orda kalmak istediğim. Bazı anlar bazı anılar var hala hafızamda o kadar canlı ki. Gözlerimi kapadığımda hala yaşadığım. Yaşarken bu anı bir daha hatırlamak istediğimi bilip resmen aynen kayda geçirdiğim. Şaşkınız, yorgun ve belki belli zamanlarda çok aşık. Bir gece çok aşıkken bir sabah hissiz ve sanki bütün kitabı atıp yakmış gibi. Biliyorum orda bi yerde beni düşünen birileri var. Her an aklında her an kalbinde her an teninde beni hisseden. Seni tanıyorum çok kalbimde biliyorum. Hissediyorum. Gözlerim dalıp gittiğinde sanki senin sahnende var olmaya başlıyorum. Sanki kalbinde varolmaya devam ediyorum. Bazı hayatlar böyledir ama yokluk gibi. Aslında hep ordasındır ama hiç yoksundur. Hep olduğum kalplere….
