Her zaman inanmışımdır kelimelerin gücüne. Ne yaşarsak yaşayalım onu çağırdığımızı biliriz biz insan evlatları olarak. Her kelimenin altında yatan binlerce sır olduğunu bilmek ve hep ilk aklımıza gelen şeyi anlamak da bize özgüdür aslında. İnsan ne çok şey bilir ne çok susar aslında. Bunun için de şarkılar, şiirler yazar. Kitaplar, romanlar ne güçlüdür kelimeler. Tıpkı bir Cemal Süreyya şiiri gibi.
Bir mısra daha söylesek sanki her şey düzelecek
İki adım daha atmıyoruz bizi tutuyorlar…
Tutsalar
susturacaklar kelimeleri, susturacaklar hayalleri, susturacaklar rüyalarımızı.
Dün daha birine sordum hayallerin nedir diye. Hayali yoktu. Tıpkı bir zamanlar
aldığım bir cevabı hatırlattı bana. “Ben hayal kurmam “ demişti. Bense hayal
deyince rengârenk balonlar görüyorum. Bir bahçede oturmuşum rengarenk çiçekler
ve dostlarım, ailem sevdiklerim orada. Bir masadayız. Çin fenerleri ağaçların
dallarında ağaçların meyveleriyle birlikte salınıyor. Masanın bir başından bir
başına güzel sohbetler, kahkahalar yayılıyor. Herkese kendi ellerimle yaptığım
yemekleri sunuyorum. Yemek konusunda kabul edelim çok başarılı sayılmam ama
olsun. Ayıp olmasın diye de olsa beğeniyorlar. Kelimeler diyorum orada ben
bugünü hep hayal ettim. Bembeyaz bir elbise ve yaz rüzgârlarıyla hafifleyen
yüklerimiz. Sevgi var orda başlı başına sevgi yüklü bir gece yaşıyoruz. Aşklar
haber veriliyor, yeni bebek haberleri alıyoruz evlilikleri, nişanları
kutluyoruz en önemlisi de ne biliyor musun yaşamayı kutluyoruz. Öyle keyifli
yani her şey orda kimse üzgün değil. Mutluluk her zaman mükemmel bir seçenek
olarak bizi bekliyor. Görmesini bilen gözlerle bakmak gerek.
Hayal kurun. Yazın. Konuşun. Hayat hiç üzmesin
o küçük kalplerimizi. Bugün gördüğüm bir şey beni o kadar güzel etkiledi ki. Yeni
evlenen bir arkadaşım eşinin doğum gününü onun 4 yaşındaki bir fotoğrafıyla
kutlamış. Böyle insanlar olsun herkesin hayatında. Sevmeyi bilen. Korkmadan dile
getiren ve size çiçek açtıran. Hiçbir çiçek iklimi olmayan yerde büyümez. Hiçbir
iklim zorla bir çiçeği açtıramaz. Sevgi insanın iklimidir. Söylenen her söz
yağmuru ve suyudur ruhun. Şarkılar, şiirler o yüzden her yüzyılda kıymetlidir. Ruhu
doymayan hiçbir beden ışık saçmaz etrafına. Karanlıklar içinde kaybolur. İlgisiz
kalmış her şey ölmeye yüz tutar ve her zaman en çok ilgilenen kazanır.
Kendinizle ilgilenin, sevin, büyütün ve
sarılın. İlk aşkınızı düşünün mesela. Heyecanlarınızı, karnınızda açan
kelebekleri ve sevgiye aşka doyduğunuz o günleri. Hayatın bu kadar kısalığında
yanınızdaki insana sevgiyle bakın. Öfkeyle değil. Sizi kıranları ise çıkarın
ordan. Kalmak isteyen zaten kalır.
Her seçim kendi doğrularını doğurur. Yaşamayı unutmayın.
Güzel sofralarda oturun. Hayaller kurun. Gerçek olduğunu göreceksiniz.
Sevgi’yle
kalın.
